ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลชิงโค เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ พ.ศ. ๒๕๖๖

ขอบัญญัติองคการบริหารสวนตําบลชิงโคเรื่อง การควบคุมการเลี้ยงสัตวหรือปลอยสัตวพ.ศ. ๒๕๖๖โดยที่เปนการสมควรตราขอบัญญัติองคการบริหารสวนตําบลชิงโค วาดวยการควบคุมการเลี้ยงสัตวหรือปลอยสัตวอาศัยอํานาจตามความในมาตรา ๗๑ แหงพระราชบัญญัติสภาตําบลและองคการบริหารสวนตําบล พ.ศ. ๒๕๓๗ ซึ่งแกไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติสภาตําบลและองคการบริหารสวนตําบล(ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๔๖ ประกอบมาตรา ๒๙ แหงพระราชบัญญัติสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕องคการบริหารสวนตําบลชิงโค โดยความเห็นชอบของสภาองคการบริหารสวนตําบลชิงโคและนายอําเภอสิงหนคร จึงตราขอบัญญัติไว ดังตอไปนี้ขอ ๑ ขอบัญญัตินี้เรียกวา “ขอบัญญัติองคการบริหารสวนตําบลชิงโค เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงสัตวหรือปลอยสัตว พ.ศ. ๒๕๖๖”ขอ ๒ ขอบัญญัตินี้ใหใชบังคับในเขตองคบริหารสวนตําบลชิงโค ตั้งแตวันถัดจากวันประกาศในราชกิจจานุเบกษาเปนตนไปขอ ๓ ในขอบัญญัตินี้“การเลี้ยงสัตว” หมายความวา การมีสัตวในสถานที่เลี้ยงสัตว“การปลอยสัตว” หมายความวา การเลี้ยงสัตวในลักษณะที่มีการปลอยใหอยูนอกสถานที่เลี้ยงสัตวรวมทั้งการสละการครอบครองสัตว“สถานที่เลี้ยงสัตว” หมายความวา คอกสัตว กรงสัตว ที่ขังสัตว หรือสถานที่ในลักษณะอื่นที่ใชในการควบคุมสัตวที่เลี้ยง“เจาของสัตว” หมายความวา ผูมีสิทธิเปนเจาของสัตวนั้นรวมถึงผูครอบครองสัตวนั้นดวย“ราชการทองถิ่น” หมายความวา องคการบริหารสวนตําบลชิงโค“เจาพนักงานทองถิ่น” หมายความวา นายกองคการบริหารสวนตําบลชิงโค“เจาพนักงานสาธารณสุข” หมายความวา เจาพนักงานซึ่งไดรับการแตงตั้งจากรัฐมนตรีวาการกระทรวงสาธารณสุขใหปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕หนา ๓๔เลม ๑๔๒ ตอนพิเศษ ๑๓๑ ง ราชกิจจานุเบกษา ๑๗ มีนาคม ๒๕๖๘ ขอ ๔ เพื่อประโยชนในการรักษาสภาวะความเปนอยูที่เหมาะสมกับการดํารงชีพของประชาชนในทองถิ่นหรือเพื่อปองกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตวใหพื้นที่ในเขตอํานาจขององคการบริหารสวนตําบลชิงโคเปนเขตควบคุมการเลี้ยงสัตวหรือปลอยสัตว ดังตอไปนี้(๑) ใหพื้นที่ตอไปนี้เปนเขตหามเลี้ยงหรือปลอยสัตวประเภท ชาง มา โค กระบือ สุกรแพะ แกะ สุนัข แมว หรือสัตวอื่น ๆ โดยเด็ดขาด(๑.๑) สถานที่ราชการในการดูแลขององคการบริหารสวนตําบลชิงโค เชน ที่ทําการองคการบริหารสวนตําบลชิงโค ศูนยพัฒนาเด็กเล็ก(๑.๒) สถานที่ราชการหรือหนวยราชการในเขตองคการบริหารสวนตําบลชิงโค เชน โรงเรียนโรงพยาบาลสงเสริมสุขภาพตําบล เปนตน(๑.๓) บริเวณถนนสาธารณะทุกสาย(๒) ใหพื้นที่ตอไปนี้เปนเขตที่การเลี้ยงหรือปลอยสัตวตองอยูภายใตมาตรการอยางใดอยางหนึ่งดังตอไปนี้(๒.๑) สําหรับการเลี้ยงสัตวนอยกวา ๕๐ ตัว ตองมีระยะหางในระยะที่ไมกอใหเกิดความรําคาญตอชุมชนใกลเคียง(๒.๒) สําหรับการเลี้ยงสัตวตั้งแต ๕๐ - ๕๐๐ ตัว ตองมีระยะจากชุมชนใกลเคียงไมนอยกวา ๓๐๐ เมตร(๒.๓) สําหรับการเลี้ยงสัตวตั้งแต ๕๐๑ - ๑,๐๐๐ ตัว ตองมีระยะจากชุมชนใกลเคียงไมนอยกวา ๕๐๐ เมตร(๒.๔) สําหรับการเลี้ยงสัตวตั้งแต ๑,๐๐๐ ตัวขึ้นไป ตองมีระยะจากชุมชนใกลเคียงไมนอยกวา ๑,๐๐๐ เมตร(๓) นอกจากการเลี้ยงสัตวตามปกติวิสัยแลว เจาของสัตวจะตองปฏิบัติตามหลักเกณฑและเงื่อนไข ดังตอไปนี้(๓.๑) จัดใหมีสถานที่เลี้ยงสัตวที่มั่นคงแข็งแรงตามความเหมาะสมแกประเภทและชนิดของสัตว และมีขนาดเพียงพอแกการดํารงชีวิตของสัตว มีแสงสวางและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบการระบายน้ําและบําบัดของเสียที่เกิดขึ้นอยางถูกสุขลักษณะ(๓.๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตวใหสะอาดอยูเสมอ จัดเก็บสิ่งปฏิกูลใหถูกสุขลักษณะเปนประจํา ไมปลอยใหเปนที่สะสมหมักหมมจนเกิดกลิ่นเหม็นรบกวนผูที่อยูบริเวณใกลเคียงหนา ๓๕เลม ๑๔๒ ตอนพิเศษ ๑๓๑ ง ราชกิจจานุเบกษา ๑๗ มีนาคม ๒๕๖๘ (๓.๓) เมื่อสัตวตายลงเจาของสัตวจะตองกําจัดซากสัตวและมูลสัตวใหถูกสุขลักษณะเพื่อปองกันมิใหเปนแหลงเพาะพันธุแมลงหรือสัตวนําโรค ทั้งนี้ โดยวิธีที่ไมกอเหตุรําคาญจากกลิ่น ควันและไมเปนเหตุใหเกิดการปนเปอนของแหลงน้ํา(๓.๔) จัดใหมีการสรางเสริมภูมิคุมกันโรคในสัตวเพื่อปองกันอันตรายจากเชื้อโรคที่เกิดจากสัตว(๓.๕) ใหเลี้ยงสัตวอยูภายในสถานที่ของตน ไมปลอยใหสัตวอยูนอกสถานที่เลี้ยงสัตวโดยปราศจากการควบคุม กรณีเปนสัตวดุรายจะตองเลี้ยงในสถานที่หรือกรงที่บุคคลภายนอกเขาไปไมถึงตัวสัตวและมีปายเตือนใหระมัดระวังโดนสังเกตไดอยางชัดเจน(๓.๖) ไมเลี้ยงสัตวภายในสถานที่ที่เจาพนักงานทองถิ่นกําหนด(๓.๗) ควบคุมดูแลสัตวของตนมิใหกออันตรายหรือเหตุรําคาญตอผูอื่น(๓.๘) ปฏิบัติการอื่นใดตามคําแนะนําของเจาพนักงานสาธารณสุข คําสั่งเจาพนักงานทองถิ่นรวมทั้งขอบังคับ ระเบียบ และคําสั่งขององคการบริหารสวนตําบลชิงโคขอ ๕ ในกรณีที่เจาพนักงานทองถิ่นพบสัตวในที่หรือทางสาธารณะอันเปนการฝาฝนขอ ๔โดยไมปรากฏเจาของ ใหเจาพนักงานทองถิ่นมีอํานาจกักสัตวดังกลาวเปนเวลาอยางนอยสามสิบวันเมื่อพนกําหนดแลวยังไมมีผูใดแสดงหลักฐานเปนเจาของเพื่อรับสัตวคืนใหสัตวนั้นตกเปนขององคการบริหารสวนตําบลชิงโคแตถาการกักสัตวไวอาจกอใหเกิดอันตรายแกสัตวนั้นหรือสัตวอื่นหรือตองเสียคาใชจายเกินสมควร เจาพนักงานทองถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดนั้นตามสมควรแกกรณีกอนถึงกําหนดดังกลาวก็ไดเงินที่ไดจากการขายหรือขายทอดตลาดเมื่อไดหักคาใชจายในการขายทอดตลาดและคาเลี้ยงดูสัตวแลวใหองคการบริหารสวนตําบลชิงโคเก็บรักษาไวแทนสัตวในกรณีที่มิไดมีการขายทอดตลาดสัตวตามวรรคหนึ่ง และเจาของสัตวมาขอรับสัตวคืนภายในกําหนดเวลาตามวรรคหนึ่ง เจาของสัตวตองเปนผูเสียคาใชจายสําหรับการเลี้ยงดูสัตวใหแกองคการบริหารสวนตําบลชิงโคตามจํานวนที่ไดจายจริงดวยในกรณีที่ปรากฏวาสัตวที่เจาพนักงานทองถิ่นพบนั้นเปนโรคติดตออันอาจเปนอันตรายตอประชาชนใหเจาพนักงานทองถิ่นมีอํานาจทําลายหรือจัดการตามที่เห็นสมควรไดขอ ๖ ใหเจาพนักงานทองถิ่นมีอํานาจแตงตั้งขาราชการหรือพนักงานสวนทองถิ่นเพื่อปฏิบัติหนาที่ตามมาตรา ๔๔ วรรคหนึ่งแหงพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ในเขตอํานาจขององคการบริหารสวนตําบลชิงโค ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ไดขอ ๗ ผูใดฝาฝนหรือไมปฏิบัติตามขอบัญญัตินี้ ตองระวางโทษตามที่กําหนดในบทกําหนดโทษแหงพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕หนา ๓๖เลม ๑๔๒ ตอนพิเศษ ๑๓๑ ง ราชกิจจานุเบกษา ๑๗ มีนาคม ๒๕๖๘ ขอ ๘ ใหนายกองคการบริหารสวนตําบลชิงโคเปนผูรักษาการใหเปนไปตามขอบัญญัตินี้และใหมีอํานาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคําสั่ง เพื่อปฏิบัติการใหเปนไปตามขอบัญญัตินี้ประกาศ ณ วันที่ ๑๒ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๖ปกิต สังขสุวรรณนายกองคการบริหารสวนตําบลชิงโคหนา ๓๗เลม ๑๔๒ ตอนพิเศษ ๑๓๑ ง ราชกิจจานุเบกษา ๑๗ มีนาคม ๒๕๖๘Powered by TCPDF (www.tcpdf.org)