ข้อบังคับศาลยุติธรรมว่าด้วยอนุญาโตตุลาการ

ขอบังคับสํานักงานศาลยุติธรรมวาดวยอนุญาโตตุลาการสถาบันอนุญาโตตุลาการรัฐธรรมนูญแหงราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช ๒๕๔๐ บัญญัติใหศาลยุติธรรมมีหนวยธุรการที่เปนอิสระจากฝายบริหาร ประกอบกับพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการศาลยุติธรรม พ. ศ.๒๕๔๓ ไดจัดตั้งสํานักงานศาลยุติธรรมขึ้นโดยมีสถาบันอนุญาโตตุลาการเปนหนวยงานในสังกัด ตอมาไดมีการประกาศใชพระราชบัญญัติอนุญาโตตุลาการ พ . ศ . ๒๕๔๕ จึงมีความจําเปนตองปรับปรุงขอบังคับวาดวยอนุญาโตตุลาการ สถาบันอนุญาโตตุลาการ ดังตอไปนี้หมวด ๑บททั่วไปขอ ๑ ในขอบังคับนี้(๑) “สถาบัน” หมายถึง สถาบันอนุญาโตตุลาการ สํานักงานศาลยุติธรรม(๒) “ผูอํานวยการ” หมายถึง ผูอํานวยการสํานักระงับขอพิพาท หรือผูอํานวยการสถาบันอนุญาโตตุลาการ(๓) “คณะอนุญาโตตุลาการ” หมายถึง อนุญาโตตุลาการคนเดียวหรืออนุญาโตตุลาการหลายคน(๔) “ขอบังคับอนุญาโตตุลาการ” หมายถึง ขอบังคับสํานักงานศาลยุติธรรมวาดวยอนุญาโตตุลาการ สถาบันอนุญาโตตุลาการการใชขอบังคับอนุญาโตตุลาการขอ ๒ ใหใชขอบังคับอนุญาโตตุลาการแกการอนุญาโตตุลาการซึ่งจัดการโดยสถาบันเวนแต คูพิพาทจะตกลงเปนอยางอื่น โดยไดรับความเห็นชอบจากผูอํานวยการ