การออกใบอนุญาตจัดตั้งโรงรับจำนำ

พระราชบัญญัติโรงรับจำนำ พ.ศ. ๒๕๐๕ เป็นกฎหมายหลักที่ใช้ควบคุมการประกอบกิจการโรงรับจำนำในประเทศไทย เพื่อคุ้มครองประชาชนผู้ใช้บริการ และจัดระเบียบการดำเนินงานให้มีประสิทธิภาพ โดยกฎหมายฉบับนี้มีผลบังคับใช้ตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๕๐๕ และกำหนดหน้าที่ของผู้รับจำนำ การออกใบอนุญาต การตรวจสอบ และกำหนดบทลงโทษสำหรับผู้ที่ฝ่าฝืน วัตถุประสงค์: เพื่อจัดระเบียบการตั้งโรงรับจำนำ กำหนดหลักเกณฑ์การรับจำนำ และคุ้มครองประชาชนผู้จำนำ รวมถึงประโยชน์ต่อระบบเศรษฐกิจและสังคม การควบคุม: กำหนดให้มีเจ้าพนักงานผู้ออกใบอนุญาต เจ้าพนักงานตรวจโรงรับจำนำ และคณะกรรมการควบคุมโรงรับจำนำ เพื่อกำกับดูแลการประกอบกิจการให้เป็นไปตามกฎหมาย หน้าที่ผู้รับจำนำ: กำหนดหน้าที่ต่างๆ เช่น การแสดงอัตราดอกเบี้ย การออกตั๋วรับจำนำ การเก็บรักษาทรัพย์สินจำนำ และการคืนทรัพย์สินแก่เจ้าของเมื่อมีการไถ่ถอน อำนาจหน้าที่ของเจ้าพนักงาน: เจ้าพนักงานมีอำนาจในการตรวจสอบเอกสาร การดำเนินคดี และการเปรียบเทียบปรับในกรณีที่มีการกระทำความผิด วิธีเก็บข้อมูล : จากการขออนุญาตจัดตั้งโรงรับจำนำในพื้นที่จังหวัดสุรินทร์ โดยที่ทำการปกครองจังหวัดสุรินทร์

หน่วยงาน:

surin-province

สัญญาอนุญาต:

Open Data Common

หมวดหมู่:

ข้อมูลสาธารณะ

ขอบเขตพื้นที่:

อำเภอ

ความถี่การปรับปรุง:

ปี

พอร์ทัลต้นทาง:

data_go_th

อัปเดตเมื่อ:

24/10/2568

อัปเดตระเบียนเมื่อ 335 วันก่อน ตรงตามรอบรายปีที่ระบุไว้

ระเบียนเดียวกันนี้ปรากฏอีก 2 ครั้งบนพอร์ทัล: gdcatalog, gdc_surin — นับรวมเป็นรายการเดียว