โรคและศัตรูยางพารา
การป้องกันโรคและศัตรูยางพารา
- หน่วยงาน:
- trang-province
- สัญญาอนุญาต:
- Open Data Common
- หมวดหมู่:
- ข้อมูลสาธารณะ
- ขอบเขตพื้นที่:
- ประเทศ
- ความถี่การปรับปรุง:
- ตามเวลาจริง
- พอร์ทัลต้นทาง:
- data_go_th
- อัปเดตเมื่อ:
- 24/6/2569
อัปเดตระเบียนล่าสุดเมื่อ 85 วันก่อน
ระเบียนเดียวกันนี้ปรากฏอีก 2 ครั้งบนพอร์ทัล: gdcatalog, gdc_trang — นับรวมเป็นรายการเดียว
เนื้อหาจากไฟล์ PDF
สกัดจากชั้นข้อความของไฟล์ PDF ต้นฉบับ ไม่ใช่การอ่านด้วย OCR — ให้ยึดไฟล์ต้นฉบับเป็นหลักฐานอ้างอิง
ฝ่ายส่งเสริมและพัฒนาการผลิตกองวิชาการและถ่ายทอดเทคโนโลยี การยางแห่งประเทศไทยหลักสูตรการป้องกันโรคและศัตรูยาง 1หลักสูตรการป้องกันโรคและศัตรูยางโรคและอาการผิดปกติที่สาคัญ ที่พบทาความเสียหายแก่สวนยางประจาปี ทาให้เกิดความสูญเสียในระดับครัวเรือนและระดับเศรษฐกิจในภาพรวมของประเทศ ได้แก่โรคราแป้ง โรคใบร่วงที่เกิดจากเชื้อราไฟทอบธอรา โรคใบจุดก้างปลา โรคระบบรากและอาการเปลือกแห้ง มีรายละเอียดดังนี้โรคราแป้ง(Powdery Mildew, Secondary Leaf Fall) เชื้อสาเหตุ : เชื้อรา Oidium heveae Steinm. ลักษณะอาการ : ทาให้ดอกและใบยางอ่อนร่วง อาการของโรคจะแตกต่างกันตามระยะการเจริญเติบโตของใบยางอ่อนที่มีสีน้าตาลแดงจนถึงสีเขียวอ่อน อายุใบน้อยกว่า 10 วันจะอ่อนแอต่อการเข้าทาลายของเชื้อทาให้เนื้อเยื่อใบเป็นสีดา ใบยางบิดงอ เหี่ยวแห้งและร่วง นอกจากนี้เชื้อรายังเข้าท าลายดอกยาง ท าให้เกิดอาการเน่าแห้งและร่วงเช่นเดียวกัน ในใบยางระยะเพสลาดหรืออายุใบมากกว่า 9 วัน จะมีกลุ่มเส้นใยและสปอร์ของเชื้อราสีขาวเทาคล้ายผงแป้งเจริญปกคลุมเป็นกลุ่มๆ อยู่บนผิวใบ เนื้อเยื่อใบบริเวณที่เชื้อราเจริญจะเปลี่ยนเป็นสีเหลืองและน้าตาล รอยแผลมีขนาดค่อนข้างใหญ่และมีขอบเขตไม่แน่นอน ถ้าใบยางไม่ร่วงจะพบเห็นแผลเก่าในใบแก่หลังฤดูกาลระบาดเป็นรอยแผลขนาดใหญ่สีน้าตาล หากสภาพอากาศและใบยางเหมาะสมจะทาให้เกิดใบร่วงรุนแรงทาให้ต้นยางอ่อนแอ อัตราการเจริญเติบโต ก
ไฟล์ข้อมูล (1)
- PDFโรคและศัตรูยางพารา1.5 MB
การป้องกันโรคและศัตรูยางพารา
ดาวน์โหลด →