กฎกระทรวงกำหนดเด็กที่เสี่ยงต่อการกระทำผิด

กฎกระทรวงกำหนดเด็กที่เสี่ยงต่อกำรกระท ำผิดพ.ศ. ๒๕๔๙อาศัยอานาจตามความในมาตรา ๔ และมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองเด็กพ.ศ. ๒๕๔๖ อันเป็นกฎหมายที่มีบทบัญญัติบางประการเกี่ยวกับการจากัดสิทธิและเสรีภาพของบุคคลซึ่งมาตรา ๒๙ ประกอบกับมาตรา ๓๑ มาตรา ๓๔ มาตรา ๓๕ มาตรา ๓๖ มาตรา ๓๙ มาตรา ๔๘ และมาตรา ๕๐ ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย บัญญัติให้กระทาได้โดยอาศัยอานาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมาย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์ออกกฎกระทรวงไว้ดังต่อไปนี้ ข้อ ๑ เด็กที่ประพฤติตนไม่สมควร ได้แก่เด็กที่มีพฤติกรรมอย่างหนึ่งอย่างใดดังต่อไปนี้ (๑) ประพฤติตนเกเรหรือข่มเหงรังแกผู้อื่น(๒) มั่วสุมในลักษณะที่ก่อความเดือดร้อนราคาญแก่ผู้อื่น(๓) เล่นการพนันหรือมั่วสุมในวงการพนัน(๔) เสพสุรา สูบบุหรี่ เสพยาเสพติดให้โทษหรือของมึนเมาอย่างอื่น เข้าไปในสถานที่เฉพาะ เพื่อการจาหน่ายหรือดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์(๕) เข้าไปในสถานบริการตามกฎหมายว่าด้วยสถานบริการ(๖) ซื้อหรือขายบริการทางเพศ เข้าไปในสถานการค้าประเวณีหรือเกี่ยวข้องกับการค้าประเวณี ตามกฎหมาย ว่าด้วยการป้องกันและปราบปรามการค้าประเวณี(๗) ประพฤติตนไปในทางชู้สาว หรือส่อไปในทางลามกอนาจารในที่สาธารณะ(๘) ต่อต้านหรือท้าทายคาสั่งสอนของผู้ปกครองจนผู้ปกครองไม่อาจอบรมสั่งสอนได้(๙) ไม่เข้าเรียนในโรงเรียนหรือสถานศึกษาตามกฎหมาย ว่าด้วยการศึกษาภาคบังคับราชก