ผู้สูงอายุอยู่กับเด็กตามลำพังในครัวเรือน

การที่ผู้สูงอายุและเด็กอาศัยอยู่ลำพังในครัวเรือน (หรือที่เรียกว่าครัวเรือนข้ามรุ่น/ครัวเรือนแหว่งกลาง) ส่งผลกระทบที่สำคัญหลายด้าน ทั้งต่อตัวบุคคลและโครงสร้างสังคม โดยมีความเสี่ยงหลักๆ ดังนีเ :1. ความเสี่ยงด้านสุขภาพกายและอุบัติเหตุ (Health & Physical Safety Risks)อุบัติเหตุร้ายแรง: ผู้สูงอายุและเด็กมีความเสี่ยงลื่นล้ม หกล้ม หรือเกิดอุบัติเหตุในบ้านสูง หากอยู่คนเดียวแล้วเกิดเหตุ จะไม่มีคนช่วยทันทีการจัดการโรคประจำตัว: ผู้สูงอายุอาจลืมทานยา หรือทานผิด ซึ่งอันตรายมากหากมีโรคหัวใจหรือความดันความเสี่ยงภาวะฉุกเฉิน: กรณีติดเตียงหรือป่วยกะทันหัน อาจทำให้เสียชีวิตโดยไม่มีใครทราบ 2. ผลกระทบด้านจิตใจ (Mental & Emotional Health)ความว้าเหว่และโดดเดี่ยว: ผู้สูงอายุที่อยู่ลำพังเสี่ยงต่อภาวะซึมเศร้าและความรู้สึกโดดเดี่ยวความเครียดจากการดูแล: ผู้สูงอายุที่ต้องดูแลเด็กเพียงลำพังอาจเกิดภาวะเหนื่อยล้า (Burnout) จากภาระที่หนักเกินไป 3. ความเสี่ยงด้านความปลอดภัยทางสังคม (Social Security Risks)เสี่ยงต่อการถูกล่อลวง: ผู้สูงอายุที่อยู่บ้านคนเดียวเป็นเป้าหมายที่ง่ายต่อการถูกฉ้อโกงหรือมิจฉาชีพการดูแลที่ไม่ทั่วถึง: เด็กอาจขาดการดูแลเอาใจใส่และโภชนาการที่เหมาะสม หากผู้สูงอายุมีข้อจำกัดด้านร่างกายหรือรายได้ 4. ภาวะทางเศรษฐกิจ (Economic Constraints)ความยากจน: ครัวเรือนข้ามรุ่นส่วนใหญ่มีรายได้น้อย รายได้หลักมาจากการทำงานของผู้สูงอายุหรือเบี้ยยังชีพ ทำให้อาจไม่เพียงพอต่อการดำรงชีพ การที่เด็กและผู้สูงอายุอยู่ลำพัง ทำให้เกิดภาวะ "กลุ่มเปราะบาง" ที่ต้องการความช่วยเหลือเร่งด่วนทั้งในด้านการดูแลสุขภาพ การคุ้มครองความปลอดภัย และสวัสดิการทางสังคม เพื่อลดความเสี่ยงจากการตายลำพังหรือการถูกทอดทิ้ง

หน่วยงาน:

lopburi-province

สัญญาอนุญาต:

Open Data Common

หมวดหมู่:

ข้อมูลสาธารณะ

ขอบเขตพื้นที่:

ไม่มี

ความถี่การปรับปรุง:

ปี

ช่วงปีข้อมูล:

2567–2569

พอร์ทัลต้นทาง:

data_go_th

อัปเดตเมื่อ:

24/6/2569

อัปเดตระเบียนเมื่อ 93 วันก่อน ตรงตามรอบรายปีที่ระบุไว้

ระเบียนเดียวกันนี้ปรากฏอีก 2 ครั้งบนพอร์ทัล: gdcatalog, gdc_lopburi — นับรวมเป็นรายการเดียว